CLOSE WINDOW

D4214
Wylie
#། །རྒྱ་གར་སྐད་དུ། སཾ་བནྡྷ་པ་རཱིཀྵ་པྲ་ཀ་ར་ཎ། བོད་སྐད་དུ། འབྲེལ་པ་བརྟག་པའི་རབ་ཏུ་བྱེད་པ། འཇམ་དཔལ་གཞོན་ནུར་གྱུར་པ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །གཞན་དབང་ཁོ་ནར་འབྲེལ་པ་ནི། །གྲུབ་ན་གཞན་དབང་ཅི་ཞིག་ཡོད། །དེ་ཕྱིར་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ཀྱི། །འབྲེལ་པ ཡང་དག་ཉིད་དུ་མེད།། ངོ་བོ་འདྲེས་པ་འབྲེལ་ཡིན་དུ། །གཉིས་ཉིད་ཡིན་ན་ཇི་ལྟར་འགྱུར། །དེ་ཕྱིར་རང་བཞིན་ཐ་དད་པ། །འབྲེལ་པ་ཡང་དག་ཉིད་དུ་མེད། །གཞན་ལྟོས་པ་ནི་འབྲེལ་པར་ཡང་། །མེད་ན་དེ་ནི་ཇི་ལྟར་ལྟོས་། །ཡོད་ནའང་ཀུན་ལ་རག་མ་ལས། །དངོས་པོ་ཇི་ལྟར་ལྟོས་པ་ཡིན། །གཉིས་ ནི་འབྲེལ་པ་གཅིག་པུ་ཡིས།།ཅི་སྟེ་འབྲེལ་ན་དེ་དང་གཉིས། །འབྲེལ་པ་གང་ཡིན་ཐུག་པ་མེད། །དེ་བཞིན་འབྲེལ་མེད་ཤེས་པར་བྱ། །དངོས་པོ་དེ་གཉིས་དེ་ལས་གཞན། །དེ་དག་ཐམས་ཅད་བདག་ཉིད་གནས། །དེ་བས་རང་དངོས་མ་འདྲེས་ལ། །དེ་དག་རྟོགས་པས་འདྲེས་པར་བྱེད། ། དངོས་པོ་ཐ་དད་རྟོགས་བྱའི་ཕྱིར། །དེ་ཡི་རྗེས་སུ་འབྲང་བ་ཡིས། །བྱ་དང་བྱེད་པ་པོ་ཡི་ཚིག་།སྨྲ་བ་པོ་དག་འགོད་པར་བྱེད། །རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་འབྲེལ་པ་ཡང་། །དེ་གཉིས་ལྷན་ཅིག་མི་གནས་པས། །གཉིས་ལ་གནས་པ་ཇི་ལྟར་གྲུབ། །གཉིས་ལ་མི་གནས་ཇི་ལྟར་འབྲེལ། །རིམ ལས་དངོས་པོ་གཅིག་ལ་གནས།།གཞན་ལ་རེ་བ་མེད་པ་ཡིན། །དེ་མེད་པར་ཡང་ཡོད་པའི་ཕྱིར། །གཅིག་ལ་གནས་པ་འབྲེལ་པ་མེད། །གཞན་དུ་འདི་ནི་འདུག་པ་ན་། །ཅི་སྟེ་དེ་ནི་གཅིག་ལ་ལྟོས། །ལྟོས་པ་ཕན་པ་བྱེད་པར་འགྱུར། །མེད་ན་ཇི་ལྟར་ཕན་པར་བྱེད། །ཅི་སྟེ་དོན་གཅིག་ འབྲེལ་པའི་ཕྱིར།།དེ་གཉིས་རྒྱུ་འབྲས་ཉིད་ཡིན་ན། །གཉིས་ཉིད་ལ་སོགས་འབྲེལ་པའི་ཕྱིར། །གཡས་གཡོན་རྭ་ཡང་དེ་ཉིད་འཐོབ། །འགའ་ཞིག་གཉིས་གནས་འབྲེལ་པ་ཡིན། །དེ་མཚན་དེ་ལས་གཞན་དུ་མིན། །ཡོད་དང་མེད་པའི་བྱེ་བྲག་ཅན། །སྦྱོར་བ་ཅི་སྟེ་རྒྱུ་འབྲས་ ན།།སྦྱོར་བའི་བྱེ་བྲག་ཅན་དེ་ཉིད། །འདིར་ནི་རྒྱུ་འབྲས་ཅི་ཕྱིར་མིན། །ཐ་དད་ཅེས་བྱའི་སྒྲ་འདི་ནི། །སྨྲ་བྱེད་ལ་བརྟེན་མ་ཡིན་ནམ། །གང་ཞིག་མཐོང་ན་མ་མཐོང་མཐོང་། །དེ་མ་མཐོང་ན་མ་མཐོང་བ། །འབྲས་བུ་ཡིན་པ་ཉིད་དུ་ནི། །སྟོན་པའི་སྐྱེ་བོ་མེད་པར་ཤེས། །མཐོང་དང་མ་མཐོང་ མ་གཏོགས་པར།།འབྲས་བུའི་བློ་ནི་མི་སྲིད་ཕྱིར། །འདི་ལ་འབྲས་བུ་ལ་སོགས་སྒྲ། །ཐ་སྙད་སླ་བའི་ཕྱིར་བཀོད་དོ།

我来为您翻译这段藏文：
梵文题目： Sambandha-parīkṣā-prakaraṇa
汉译题目： 关系考察论
敬礼文殊童子！
若关系仅依他存在，
何处有此所依他？
是故一切诸事物，
实际上无有关系。
若谓本性相混合，
即为关系二性时，
云何能成此关系？
故异体性无实系。
若无观待为关系，
彼又如何能观待？
若有则待一切法，
事物何能有所待？
若二者以一关系，
相系属时彼二者，
与关系复待何系？
无穷过患应了知。
彼二事物及余法，
一切皆住自体性，
故自性中无相混，
唯由认知成混合。
为令了知诸异法，
随顺彼等之差别，
能诠所诠诸言语，
说者安立作如是。
因果之间的关系，
二者不能同时住，
云何成立住二中？
不住二中何相系？
次第住于一事中，
不待他者而安住，
无彼亦能独存故，
住一之中无关系。
若谓此住于他时，
何故唯待于一法？
观待能作有益事，
无有云何作利益？
若谓义一有关系，
彼二即成因果性，
二性等亦有系故，
左右牛角应同尔。
若谓住二为关系，
离彼相应无他性，
有无差别诸相应，
何故唯是因果性？
彼等相应差别性，
于此何非因果性？
"差别"之声此言说，
岂不依于能诠耶？
见此不见则见彼，
不见彼时不见此，
是为果性此道理，
无人能示知应尔。
除去所见未见外，
果之认知不可得，
是故果等诸名言，
为易共许而安立。
这是一篇探讨关系本质的哲学论文，主要论述了关系的依他起性、混合性、观待性等问题，以及因果关系的特性。译文尽量保持了原文的偈颂体格式和对仗特点。

།དེ་ཡོད་ཡོད་ཕྱིར་དེ་འབྲས་རྟོགས། །གང་ཡང་རྗེས་སུ་སྨྲ་བ་ཡི། །བརྡ་ཡི་ཡུལ་དུ་དེ་བརྗོད་དེ། །ལྐོག་ཤལ་ལ་སོགས་གླང་རྟོགས་བཞིན། །ཡོད་འགྱུར་ ཡོད་ན་དེ་ཡོད་ཅིང་།།ཡོད་པ་ཉིད་ནའང་ཡོད་འགྱུར་བ། །ངོན་སུམ་མི་དམིགས་པ་དག་ལས། །རྒྱུ་འབྲས་ཁོ་ནར་རབ་ཏུ་གྲུབ། །རེ་ཞིག་དེ་ཙམ་ཡང་དག་དོན། །རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་སྤྱོད་ཡུལ་རྣམས། །རྣམ་པར་རྟོག་པས་སྟོན་པ་ནི། །དོན་ལོག་པ་ཡི་དོན་བཞིན་སྟོན། ། ཐ་དད་ཡིན་ན་ཅི་ཞིག་འབྲེལ། །ཐ་དད་མིན་ན་རྒྱུ་འབྲས་གང་། །གཞན་ཞིག་ཡོད་ན་མ་འབྲེལ་གཉིས། །དེ་གཉིས་འབྲེལ་པ་ཇི་ལྟར་བྱེད། །སྦྱོར་དང་འདུ་བ་ལ་སོགས་པ། །ཐམས་ཅད་དེས་ཀྱང་དཔྱད་པ་ཡིན། །ཕན་ཚུན་ཕན་པ་མི་བྱེད་ཕྱིར། །དེ་འདྲ་བ་ལ་འབྲེལ་པ་མེད། ། འདུ་བ་ཅན་ནི་འགའ་ཞིག་གིས། །འབྲས་བུ་སྐྱེད་པར་བྱེད་ན་ཡང་། །དེ་ཚེ་འདུ་བ་ཅན་འདི་མེད། །ཤིན་ཏུ་ཐལ་ཕྱིར་དེ་གཉིས་མིན། །དེ་གཉིས་དང་ནི་འདུ་བ་དང་། །གཞན་ཡང་ཕན་པ་མི་བྱེད་པར། །ཅི་སྟེ་འབྲེལ་ན་མཐའ་དག་ཀྱང་། །ཕན་ཚུན་འབྲེལ་པ་ཅན་དུ་འགྱུར། ། ལ་སོགས་སྦྱོར་བ་ཅན་གྲུབ་ཕྱིར། །སྦྱོར་བ་སྐྱེད་ཀྱང་དེས་དེ་གཉིས། །སྦྱོར་བ་ཅན་དུ་མི་འདོད་དེ། །གནས་པར་བྱེད་པའང་རབ་ཏུ་བརྗོད། །སྦྱོར་བ་ལ་སོགས་པ་ཡི་གནས། །རུང་བའི་དངོས་པོ་དེ་འགྱུར་ན། །རུང་བའི་དངོས་པོ་རྟག་ན་ནི། །དེ་དང་བྲལ་བར་འགལ་ཕྱིར་རོ། །དེ བས་བྲལ་དང་ལྡན་པ་དང་།།འགྲོ་སོགས་རུང་བ་བརྗོད་པ་ན། །ངོ་བོ་འདི་ལ་ངེས་པར་བརྗོད། །འགྲོ་སོགས་གཞན་རྟགས་ཅི་ཞིག་བྱ། །དེ་དག་རྣམས་ལ་ཡོད་ན་ཡང་། །འདིའི་ཞེས་འབྲེལ་པ་མི་འགྲུབ་ཕྱིར། །སྐད་ཅིག་སོ་སོར་སྐྱེ་བ་ཡི། །དངོས་པོ་ཐ་དད་འདི་ཡིན་རིགས། ། འབྲེལ་པ་བརྟག་པའི་རབ་ཏུ་བྱེད་པ། སློབ་དཔོན་མཁས་པ་ཆེན་པོ་ཆོས་ཀྱི་གྲགས་པས་མཛད་པ་རྫོགས་སོ།

由其存在故知果，
随顺言说之对境，
以彼表示此义时，
如见垂胡知是牛。
若有则有彼存在，
正当存在时生起，
由现量与不得知，
唯因果性得成立。
暂且如是真实义，
因果二者行境中，
分别心识所显示，
如同显示颠倒义。
若是差别何相系？
若无差别何因果？
若有他者不相系，
彼二云何成关系？
结合、和合等诸法，
一切皆应如是察，
互不能作利益故，
如是之中无关系。
若谓和合诸法中，
有能生起诸果者，
尔时和合体性无，
过失太过非彼二。
彼二以及和合等，
若谓不作利益时，
亦有关系则一切，
互相皆成有关系。
由成相应等事故，
虽生相应然彼二，
不许成为相应者，
安住作用亦宣说。
相应等事之安住，
若成堪能之事物，
堪能事物若常有，
不应远离有相违。
是故远离与具足，
行走等事堪能时，
于此体性定宣说，
行等他相有何用？
纵使彼等皆存在，
"此者"关系不成故，
刹那刹那而生起，
事物差别应正理。
《关系考察论》，由大智者法称论师造，圆满。
这是对前文的延续，继续探讨了因果关系的认知方式、关系的本质特征，以及和合、相应等概念的分析。译文保持了原文的偈颂体形式和对仗特点，同时力求准确传达原文的逻辑论证。

། །།རྒྱ་གར་གྱི་མཁན་པོ་ཛྙཱ་ན་གརྦྷ་དང་། ལོ་ཙཱ་བ་བནྡེ་ནམ་མཁས་བསྒྱུར་། །སླད་ཀྱི་པཎྜི་ཏ་རབ་འབྱོར་ཞི་བ་དང་། ལོ་ཙཱ་བ་ཏིང་ངེ་འཛིན ་བཟང་པོས་བཅོས་ཤིང་གཏན་ལ་ཕབ་པ་།

我来翻译这段藏文：
由印度堪布智藏（Jñānagarbha）与译师班智达南喀（Namkha）翻译。后由班智达饶迥希瓦（Rabjor Zhiwa）与译师定慧贤（Tingdzin Zangpo）校订并确定。
注：这是一段译跋，说明了此论的翻译者和校订者信息。其中人名包含了藏文名和对应的梵文名。

